ایروبیک استپ، یعنی رقصیدن به صورت ریتمیک بالا و پایین با موسیقی پویا (حدود ۱۲۰ ضربه در دقیقه) روی پدال برای انجام حرکات و گام‌های ایروبیک. این ورزش تمام ویژگی‌های ایروبیک را دارد و در عین حال، به دلیل اینکه بیشتر حرکات روی پدال انجام می‌شود، می‌تواند عملکرد و هماهنگی قلبی ریوی را به طور مؤثرتری افزایش دهد. از آنجا که عمدتاً اندام تحتانی و باسن را هدف قرار می‌دهد، مصرف انرژی و کاهش چربی آن مشهود است (یک کلاس می‌تواند ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلوکالری انرژی گرمایی مصرف کند)، باسن و پاهای زیبا را بلند می‌کند و خطوط عضلانی زنانه را بهبود می‌بخشد.

ایروبیک با استپ، در سال ۱۹۶۸ در ایالات متحده آغاز شد و به سرعت جهان را فرا گرفت. کار با پدال نوعی ایروبیک است و به طور فزاینده‌ای به یک تمرین شیک‌تر برای تناسب اندام و کاهش وزن در جهان تبدیل شده است. دلیل اصلی این امر، اساسی‌ترین اصل حرکتی ژیمناستیک پدال است که عبارت است از ترکیب تمرینات استپ در آزمون آمادگی جسمانی با استپ‌های ایروبیک و تمرین روی یک پدال خاص - "تمرین پدال هوازی".

ویژگی‌های پدال زدن
تناسب اندام هوازی مستلزم آن است که شدت ورزش همیشه در سطح متوسط ​​یا پایین حفظ شود، در حالی که تمرینات پدالی می‌توانند شدت ورزش را با تنظیم ارتفاع پد زیر پدال تنظیم کنند. برای انجام یک عمل مشابه، هرچه ارتفاع پدال بالاتر باشد، شدت ورزش بیشتر و مصرف انرژی بیشتر می‌شود و برعکس. به این ترتیب، ورزشکاران می‌توانند پدال‌هایی با ارتفاع‌های مختلف را با توجه به شرایط و اهداف ورزشی خود انتخاب کنند.