نقش زین، فراهم کردن تکیه‌گاه مؤثر برای لگن در طول سواری است. می‌دانیم که در فرآیند سواری، پاها، لگن و بازوها هر کدام ۱/۳ وزن بدن را تحمل می‌کنند (توجه: نگران عدد ۱/۳، مدل‌های مختلف، شرایط سواری و غیره نباشید، این نسبت یکسان نیست). یک زین با سختی متوسط ​​و مطابق با انحنای لگن می‌تواند وزنی را که باید تحمل کند، تحمل کند.

هنگام انتخاب زین، باید به چند نکته توجه کنید:

(1) زین را با توجه به عرض ایسکیوم انتخاب کنید

هرچه استخوان‌های نشیمنگاه پهن‌تر باشند، بالشتک پهن‌تر است. زنان به زین‌های پهن‌تری نسبت به مردان نیاز دارند. زاویه پایینی لگن در مردان ۷۰ تا ۷۵ درجه و در زنان ۹۰ تا ۱۰۰ درجه است.

۲) زین تا حد امکان نرم نیست

چیزی که بسیاری از دوچرخه‌سواران را دردناک می‌کند، «درد لگن» (PP pain) است و برای تسکین آن، یک تشکچه پهن و نرم روی صندلی قرار دهید. همانطور که در بالا ذکر شد، باسن در طول دوچرخه‌سواری یک سوم وزن را تحمل می‌کند، زین برای ایجاد پشتیبانی مؤثر بیش از حد نرم است، پرینه فشرده شده و تبخیر عرق کند است.

این نوع احساس شبیه به نشستن طولانی مدت روی نیمکت‌های سفت و مبل‌های نرم و بدون هوا در تابستان است. بعد از نشستن طولانی مدت روی نیمکت سفت، دردی در باسن احساس خواهید کرد، اما اگر برای مدت طولانی روی مبلی بنشینید که خیلی نرم و بدون هوا است، آیا ناراحت کننده‌تر است؟