تفاوت بین کایاک و کانو در حالت نشستن پارو و تعداد پره‌های روی تخته پارو است. کایاک نوعی قایق به سبک کانو در آب‌های کم عمق است که در آن پاروزن رو به جلو و با پاهایی به جلو می‌نشیند و با استفاده از پاروها طرف دیگر را به جلو یا عقب می‌کشد و سپس می‌چرخد. اکثر کایاک‌ها دارای عرشه محصور هستند، اگرچه کایاک‌های نشسته و بادی نیز محبوبیت زیادی پیدا کرده‌اند.
کایاک‌ها را می‌توان بر اساس طراحی و مواد سازنده‌شان نیز طبقه‌بندی کرد. هر طراحی مزایای خاص خود را دارد، از جمله عملکرد، مانورپذیری، پایداری و سبک پارو زدن. کایاک‌ها می‌توانند از فلز، فایبرگلاس، چوب، پلاستیک، پارچه و پارچه‌های بادی مانند PVC یا لاستیک ساخته شوند که این روزها گران‌تر هستند، اما از الیاف کربن سبک ساخته می‌شوند. هر ماده همچنین مزایای خاص خود را دارد، از جمله استحکام، دوام، قابلیت حمل، انعطاف‌پذیری، مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش و شرایط نگهداری. به عنوان مثال، کایاک‌های چوبی را می‌توان از کیت‌ها ساخت یا با دست ساخت. کایاک‌های تخته سه لا با بخیه و چسب می‌توانند از هر ماده دیگری سبک‌تر باشند، به جز قابی که به پوست می‌چسبد. کایاک‌های بادی ساخته شده از پارچه‌های سبک وزن، باد خود را از دست می‌دهند، حمل و نقل و نگهداری آنها آسان است و به طور قابل توجهی سخت‌تر و بادوام‌تر از برخی قایق‌های با سطح سخت در نظر گرفته می‌شوند.