تفاوت بین کایاک و کانو در وضعیت نشستن پارو و تعداد تیغه های روی تخته پارویی است. کایاک یک قایق کم‌آب به سبک قایق‌رانی است که در آن پارویی رو به جلو می‌نشیند و پاها را جلو می‌برد و با استفاده از پاروها طرف دیگر را به جلو یا عقب می‌کشد و سپس می‌چرخد. اکثر کایاک ها دارای یک عرشه محصور هستند، اگرچه کایاک های دراز و بادی نیز محبوبیت پیدا می کنند.
کایاک ها را نیز می توان بر اساس طرح و مواد ساخت طبقه بندی کرد. هر طرح مزایای خاص خود را دارد، از جمله عملکرد، مانورپذیری، ثبات و سبک پارو زدن. کایاک ها را می توان از فلز، فایبرگلاس، چوب، پلاستیک، پارچه و پارچه های بادی مانند پی وی سی یا لاستیک که این روزها گران تر هستند، اما از فیبر کربن سبک پر ساخته شده است. هر ماده همچنین دارای مزایای خاص خود است، از جمله استحکام، دوام، قابلیت حمل، انعطاف پذیری، مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش و الزامات ذخیره سازی. به عنوان مثال، کایاک های چوبی را می توان از کیت ها ساخت یا با دست ساخت. بخیه ها و چسب ها، کایاک های تخته سه لا می توانند سبک تر از هر ماده دیگری باشند، به جز فریمی که به پوست می چسبد. کایاک‌های بادی که از پارچه‌های سبک وزن ساخته شده‌اند باد می‌کنند، حمل و نقل و نگهداری آن آسان است و به طور قابل توجهی سخت‌تر و بادوام‌تر از برخی قایق‌های سطح سخت هستند.