Merga sepedha gunung lan sepedha dalan nduweni guna lan rancangan sing beda-beda, mula sadel loro mau katon beda wujude: sadel sepedha dalan luwih ciut, tipis lan dawa tinimbang sepedha gunung.

Postur nunggang sepeda jalan ngluwihi stroke femoris major, quadriceps, lan gastrocnemius sabisa kanthi ngedhunake awak ndhuwur, nyebabake pupu luwih vertikal. Yen pelana amba banget, bakal nggosok sisih njero oyod paha.

Posisi nunggang ing pit gunung luwih tegak tinimbang ing pit dalan, saéngga rada amba ora ngalangi gerakan sikil. Kajaba iku, sepedha gunung kurang cocog karo kahanan dalan tinimbang sepedha dalan, lan pelana sing luwih amba bakal nambah kenyamanan.

Sikep nunggang sepeda jalan nemtokake manawa daya sing disebarake menyang lengen luwih gedhe tinimbang sepeda gunung, lan sepeda jalan uga bobote entheng, mula pelana luwih tipis tinimbang sepeda gunung.

Dene sababe irunge pelana sepedha dalan luwih dawa tinimbang sepedha gunung, merga sikil njero nalika numpak belokan, lan sikil njaba mati ing pedal. Kanthi cara iki, pasukan utama sepedha dilawan kanthi kontak ing antarane sisih njero sikil njaba lan pelana, lan lengen bisa kanthi gampang lan kanthi ati-ati ngontrol rincian setir, dadi luwih gampang lan luwih aman kanggo sudhut. Bisa mbebayani yen sepedha dalan ora nemokake papan kanggo nyender utawa nyender ing posisi sing salah nalika sepedha mogok.