ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਾੜੀ ਬਾਈਕ ਅਤੇ ਰੋਡ ਬਾਈਕ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਉਪਯੋਗ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕਾਠੀ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ: ਰੋਡ ਬਾਈਕ ਦੇ ਕਾਠੀ ਪਹਾੜੀ ਬਾਈਕ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੰਗ, ਪਤਲੇ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਰੋਡ ਬਾਈਕ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਕੇ ਫੇਮੋਰਿਸ ਮੇਜਰ, ਕਵਾਡ੍ਰਿਸੈਪਸ ਅਤੇ ਗੈਸਟ੍ਰੋਕਨੇਮੀਅਸ ਦੇ ਸਟ੍ਰੋਕ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੱਟਾਂ ਵਧੇਰੇ ਲੰਬਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਾਠੀ ਬਹੁਤ ਚੌੜੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪੱਟ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਰਗੜ ਦੇਵੇਗੀ।

ਪਹਾੜੀ ਬਾਈਕ 'ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸੜਕੀ ਬਾਈਕ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿੱਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਚੌੜਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਲੱਤਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਨਾਲ ਹੀ, ਪਹਾੜੀ ਬਾਈਕ ਸੜਕੀ ਬਾਈਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸੜਕ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਲਈ ਘੱਟ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੌੜੀ ਕਾਠੀ ਆਰਾਮ ਵਧਾਏਗੀ।

ਰੋਡ ਬਾਈਕ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਗਈ ਸ਼ਕਤੀ ਪਹਾੜੀ ਬਾਈਕ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੋਡ ਬਾਈਕ ਵੀ ਹਲਕਾ ਭਾਰ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਾਠੀ ਪਹਾੜੀ ਬਾਈਕ ਨਾਲੋਂ ਪਤਲੀ ਹੈ।

ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਰੋਡ ਬਾਈਕ ਦੀ ਕਾਠੀ ਦੀ ਨੱਕ ਪਹਾੜੀ ਬਾਈਕ ਨਾਲੋਂ ਲੰਬੀ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੋੜ ਲੈਂਦੇ ਸਮੇਂ ਅੰਦਰਲੀ ਲੱਤ ਉੱਚੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਲੱਤ ਪੈਡਲ 'ਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਈਕਲ ਦੀ ਮੁੱਖ ਤਾਕਤ ਬਾਹਰੀ ਲੱਤ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਕਾਠੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਪਰਕ ਦੁਆਰਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਹਾਂ ਸਟੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੋਨੇ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਰੋਡ ਬਾਈਕ ਨੂੰ ਝੁਕਣ ਜਾਂ ਗਲਤ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਝੁਕਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਜਦੋਂ ਰੋਡ ਬਾਈਕ ਕਾਰਨਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।