"Üstüne oturmalı" kayaklar, kürekçileri su seviyesinin üzerinde, açık ve girintili bir güverteye yerleştirir. Bu stil genellikle hızlı akıntılı sularda yapılan aktiviteler için kullanılır, çünkü çoğu insan kayak içinde kalmakta zorlanır; ayrıca kayakın "devrilmesini" önleyerek, devrilme durumunda kullanıcının dik durmasını sağlar. Üste oturmanın bazı avantajları vardır; örneğin, genellikle kayakın uzunluğu boyunca uzanan ve daha fazla yüzdürme sağlamanın yanı sıra çeşitli ekipmanların saklanabileceği bir bölme olan "kapak"ın kurutulabilmesi. Üste oturmalı kayaklar genellikle, tekneye giren tüm suyun güverteden akıp kurumasını sağlayan "delikler" kullanır. "Kokpit tarzı" veya "sıçrama eteği", bel kısmında su geçirmez bir sızdırmazlık oluşturur. Genellikle kullanıcının manevrayı tamamlamak için duvarlara karşı itme yeteneği sayesinde tekne üzerinde daha fazla kontrol sahibi olmasını sağlayan çeşitli "kokpit" tekneleri vardır. "Kokpit tarzı" kayakların yaygın bir varyantı, kullanıcının çeşitli numaralar ve manevralar yapabileceği genellikle çok kısa kayaklar olan "seyir kayıkları"dır: "Şişme kayıklar" ise ilk iki konfigürasyonun bir hibritidir. Bu kayıkların güvertesi açıktır, ancak kürekçiler güvertenin altında otururlar. Bu kayıklar, sudaki daha yüksek konumları nedeniyle genellikle daha dengesizdir. Genellikle daha ticari bir ortamda kullanılırlar ve genellikle sevgiyle "Ördekler" olarak adlandırılırlar. "Tandem" ise, birden fazla kürekçi için yapılandırılmış çoğu kayığın kendine özgü tasarımının aksine, iki hatta üç kürekçi tarafından kullanılabilen kayıklardır.