Το 1891, ο Αμερικανός Τζέιμς Νέισμιθ ανακάλυψε το μπάσκετ. Εκείνη την εποχή δίδασκε στο YMCA International Training School στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης. Επειδή η περιοχή είναι άφθονη σε ροδάκινα, τα παιδιά εδώ απολαμβάνουν να παίζουν το παιχνίδι της ρίψης της μπάλας στο καλάθι με τα ροδάκινα. Αυτό πυροδότησε το ενδιαφέρον του να αναπτύξει παιχνίδια μπάσκετ με βάση τα χαρακτηριστικά άλλων παιχνιδιών με μπάλα όπως το ποδόσφαιρο και το χόκεϊ.

Αρχικά, ο αγώνας μπάσκετ ήταν σχετικά απλός, χωρίς περιορισμούς στο μέγεθος του γηπέδου ή στον αριθμό των ατόμων που συμμετείχαν. Οι παίκτες χωρίζονται σε δύο ομάδες ίσου μεγέθους που στέκονται σε αντίθετα άκρα του γηπέδου. Όταν ο διαιτητής πετάει τη μπάλα στο κέντρο του γηπέδου, παίκτες και από τις δύο ομάδες ορμούν στο γήπεδο για να την αρπάξουν και να προσπαθήσουν να τη ρίξουν στο αντίπαλο καλάθι. Επειδή το καλάθι με ροδάκινο έχει πάτο, η μπάλα παραμένει στο καλάθι μετά το χτύπημα και οι άνθρωποι πρέπει να ανέβουν σε μια ειδική σκάλα για να αφαιρέσουν την μπάλα.

Αρχικά, ο αγώνας μπάσκετ ήταν σχετικά απλός, χωρίς περιορισμούς στο μέγεθος του γηπέδου ή στον αριθμό των ατόμων που συμμετείχαν. Οι παίκτες χωρίζονται σε δύο ομάδες ίσου μεγέθους που στέκονται σε αντίθετα άκρα του γηπέδου. Όταν ο διαιτητής πετάει τη μπάλα στο κέντρο του γηπέδου, παίκτες και από τις δύο ομάδες ορμούν στο γήπεδο για να την αρπάξουν και να προσπαθήσουν να τη ρίξουν στο αντίπαλο καλάθι. Επειδή το καλάθι με ροδάκινο έχει πάτο, η μπάλα παραμένει στο καλάθι μετά το χτύπημα και οι άνθρωποι πρέπει να ανέβουν μια ειδική σκάλα για να αφαιρέσουν την μπάλα. Επιπλέον, ο Naismith επινόησε έναν ατελή κανόνα ανταγωνισμού με συνολικά 13 ρήτρες που απαγόρευε το τρέξιμο με την μπάλα , κρατώντας ανθρώπους, σπρώχνοντας ανθρώπους, σκοντάφτοντας ανθρώπους, χτυπώντας ανθρώπους και ούτω καθεξής. Αυτό αύξησε πολύ την απόλαυση του αγώνα μπάσκετ και προσέλκυσε περισσότερους ανθρώπους να συμμετάσχουν στον αγώνα, με αποτέλεσμα την ταχεία εξάπλωση του μπάσκετ σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.