Ҳаракат: Ҳаракати паҳлӯӣ: Аз мавқеи омодагӣ, пойҳои худро ба таври диагоналӣ ба паҳлӯ пай дар пай ҳаракат диҳед ва байни пойҳо ва хатти дарвоза кунҷи 60° эҷод кунед. Ҳаракати лағжанда асосан барои наҷот додани тӯб аз тарафи наздики дарвозабон истифода мешавад. Ҳаракати зинапояҳои убурӣ: Ҳангоми ҳаракат, пойҳои худро ба таври диагоналӣ ба паҳлӯ ҳаракат диҳед, ки пойҳоятон бо хатти дарвоза кунҷи тақрибан 60° ташкил медиҳанд. Ҳаракати зинапояҳои убурӣ асосан барои наҷот додани тӯби воридшаванда, ки ба тарафи дури дарвозабон партофта мешавад, истифода мешавад.

Интихоби мавқеъ: Вақте ки рақиб тир мепартояд, дарвозабон бояд кунҷи тирпаррониро маҳкам кунад. Кунҷи тирпарронӣ кунҷест, ки аз нуқтаи тирпарронӣ ва ду сутуни дарвоза ба вуҷуд меояд. Вобаста ба тағйири нуқтаи тирпарронӣ, кунҷи тирпарронӣ мутаносибан тағйир меёбад ва мавқеи дарвозабон низ бояд мутаносибан тағйир ёбад. Вақте ки рақиб мустақиман аз беруни майдони ҷаримавӣ тир мепартояд, дарвозабон бояд дар маркази дарвоза истода, тақрибан 30-40 см аз хатти дарвоза дур бошад. Вақте ки рақиб аз паҳлӯ тир мепартояд, дарвозабон бояд аввал кунҷи пешро маҳкам кунад ва кунҷи қафоро ба назар гирад. Вақте ки рақиб хеле наздик ба дарвоза тир мепартояд, барои танг кардани кунҷи тирпарронӣ барои осон кардани қабул ва партофтани тӯб, он метавонад каме ба пеш бошад. Агар нуқтаи тирпарронӣ аз дарвоза дур бошад, кӯр-кӯрона давида наравед, балки дар наздикии хатти дарвоза истода, монеъ шавед, ки рақиб тӯбро ба дарун бардошта барад. Вақте ки рақиб дар наздикии хатти охир буриш мекунад, дарвозабон метавонад мавқеъҳоро мувофиқи масофаи тӯб аз дарвоза интихоб кунад: вақте ки тӯб ба кунҷ наздик мешавад, он бояд каме аз қафо истад; Вақте ки бозингар дар наздикии майдони дарвоза тӯбро мепартояд, бояд дар пеши сутунҳои дарвоза истода, дар ҳар вақт барои партофтан ё партофтани тӯб омода бошад. Вақте ки тӯб дар нимҷазираи рақиб аст, дарвозабон метавонад дар наздикии ё каме пештар аз нуқтаи ҷаримавӣ истода, дар масофаи муайян аз ҳимоятгар нигоҳ дорад, то доираи фаъолиятҳоро васеъ кунад ва партофтани тӯлонии рақибро аз болои ҳимоятгар дар ҳар вақт назорат кунад. Дарвозабон бояд мавқеи худро бо ҳамлаи рақиб ва кунҷи зарба мунтазам тағйир диҳад. Ҳангоми иваз кардани мавқеъҳо, пойҳои худро бо чолокӣ, суръат ва ритм ҳаракат диҳед. Ҳариф ҳангоми зарба задан ва партофтан бояд комилан устувор бошад. Вақте ки дарвозабон мавқеъеро интихоб мекунад, ӯ инчунин бояд мавқеъеро интихоб кунад, ки ба осонӣ тӯбро ба пеш тела диҳад ва аз зарба задан ба ақиб худдорӣ кунад. Зеро сайд кардани тӯб ба пеш осонтар ва қулайтар аст, назар ба ақиб.