ເທັນນິດ (ພາສາອັງກິດ: ping-pong), ເຊິ່ງເອີ້ນກັນວ່າ billiards in Taiwan (ie "table tennis" (ພາສາອັງກິດ: tennis for short), Cantonese colloquially as ping-pong wave, is a game played by two or more people. ຫຼາຍໆພາກສ່ວນຂອງໂລກ, ຜູ້ນ 4 ຄົນຕີບານເບົາໆໄປມາຢູ່ເທິງໂຕະດ້ວຍໄມ້ເທົ້ານ້ອຍ (ຄືໄມ້ຕີປິ່ງປອງ) ຫຼືຕີບານເທບນິສດ້ວຍໄມ້ຕີປິ່ງປອງທີ່ຕາຕະລາງແຂ່ງຂັນ ສາມາດຫຼິ້ນເປັນປະເພດດ່ຽວ ຫຼື ຄູ່, ໂດຍທັງສອງຝ່າຍຕີເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ ຈົນກວ່າຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ສາມາດສົ່ງບານຄືນໄດ້ ແລະ ກິລາປະເພດອື່ນໆໄດ້ຄະແນນຢ່າງງ່າຍດາຍ ປະກອບມີ ເທນນິດ, ເບດມິນຕັນ ແລະ ເທັນນິດ.

ກິລາມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກ Victorian ປະເທດອັງກິດ ເປັນເກມຫຼິ້ນຫຼັງຄ່ໍາສຳລັບຊັ້ນສູງ[4][5]. ເດີມເອີ້ນວ່າ "ເທນນິດຕາຕະລາງ", ປະຈຸບັນນີ້ຍັງເອີ້ນວ່າ "ເທນນິດໃນລົ່ມ" (ເທນນິດໃນລົ່ມ).ເທນນິດຕາຕະລາງຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຢູ່ໃນເອີຣົບແລະອາຊີໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20. ງານ​ແຂ່ງຂັນ​ເທ​ເທັນ​ນິສ​ສາກົນ​ໄດ້​ຈັດ​ຂຶ້ນ​ຢູ່​ນະຄອນຫຼວງ​ເບີ​ລິນ​ຂອງ​ເຢຍລະ​ມັນ​ໃນ​ປີ 1926, ​ແລະ​ສະຫະພັນ​ເທ​ເທັນ​ນິສສາກົນ​ກໍ່​ໄດ້​ສ້າງ​ຕັ້ງ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ເວລາ​ດຽວ​ກັນ. ການແຂ່ງຂັນເທບເທັນນິສໂລກຄັ້ງທຳອິດໄດ້ເປີດພາກໃໝ່ໃນປະຫວັດສາດເທບເທັນນິດ ແລະ ວາງພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການຊິງແຊ້ມໂລກໃນອະນາຄົດ. ການແຂ່ງຂັນເທບເທັນນິສໂລກໄດ້ຈັດຂຶ້ນປີລະເທື່ອໜຶ່ງແຕ່ປີ 1926 ຫາ 1939. ITTF ໄດ້ຕັດສິນໃຈແຍກການແຂ່ງຂັນແບບບຸກຄົນ ແລະ ທີມ ເຊິ່ງເລີ່ມຈາກການແຂ່ງຂັນເທບເທັນນິສໂລກຄັ້ງທີ 47 ໃນປີ 2003. ກິລາຕີເຕັນນິສ, ບານເກມ, ແລະກົດລະບຽບຕ່າງໆໄດ້ມີການປ່ຽນແປງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນໄລຍະທີ່ຜ່ານມາ. racket ຕົ້ນ​ສະ​ບັບ​ແມ່ນ​ກະ​ດານ​ໄມ້​ການ​ປຸງ​ແຕ່ງ​ເລັກ​ນ້ອຍ​, ແລະ​ຫຼັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມັນ​ໄດ້​ຖືກ​ປົກ​ຫຸ້ມ​ດ້ວຍ​ຫນັງ​ແກະ​. ຕໍ່ມາ, ຊາວເອີຣົບໄດ້ເຄືອບ racket ດ້ວຍອະນຸພາກຢາງ. ກະຕ່າທີ່ມີ sponge ຫນາໄດ້ຖືກປະດິດໂດຍຊາວຍີ່ປຸ່ນໃນຕົ້ນຊຸມປີ 1950.

ໃນຊ່ວງລຶະເບິ່ງຮ້ອນຂອງປີ 1988, ເທັນນິດໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ຢ່າງເປັນທາງການວ່າເປັນກິລາໂອລິມປິກເປັນຄັ້ງທຳອິດ.