دستکش‌های مختلفی برای موقعیت‌های مختلف بازیکنان استفاده می‌شود.

دستکش‌های راگبی معمولاً در سه نوع عرضه می‌شوند: دستکش‌های گیرنده برای دریافت‌کنندگان پهن، دستکش‌های OL/DL برای بازیکنان درشت هیکل در جلو، و دستکش‌های RB/LB برای لاین‌بک‌ها و رانینگ‌بک‌ها.

گیرنده: همانطور که از نامش پیداست، برای گرفتن توپ ساخته شده است. اگر می‌خواهید در "جادوی" گرفتن توپ با یک دست استاد شوید، باید آن را داشته باشید. جنس دستکش‌های گیرنده سبک‌ترین نوع دستکش است، اما به قیمت محافظت بیشتر، به خصوص که گیرنده (WR) باید علاوه بر استفاده از چسب مخصوص با چسبندگی قوی در کف دست، اطمینان حاصل کند که دست‌ها آزادانه نگه داشته می‌شوند. پشت دست فاقد هرگونه پد است.

چسبندگی بیشتر به مدافعان و مدافعان کناری (DB) آنها در موقعیت‌های تک به تک کمک می‌کند تا توپ را در هنگام قطع توپ، ایمن در جیب نگه دارند و به سرعت آن را برگردانند، بنابراین آنها علاوه بر دریافت‌کنندگان توپ، از دریافت‌کنندگان کناری نیز استفاده می‌کنند. مدافعان کناری باید احتمال بیشتر زمین خوردن هنگام تعقیب و درگیری با دریافت‌کنندگان را در نظر بگیرند، بنابراین دستکش‌هایی با محافظ مچ اضافی انتخاب می‌کنند تا از کبودی مچ دست در زمین جلوگیری شود.

مردان تنومند خط حمله کمتر احتمال دارد توپ را لمس کنند و بیشتر درگیر درگیری‌های دستی (هل دادن، گرفتن، نگه داشتن) هستند، و همچنین احتمال بیشتری دارد که پس از زمین خوردن توسط تماشاگران زیر پا گذاشته شوند. می‌توان گفت که احتمال آسیب‌دیدگی دست بیشترین است. دستکش‌های خط مقدم باید با استفاده از ضخیم‌ترین مواد، پدگذاری انگشتان و پشت دست و فراهم کردن محافظت بسیار محکم از مچ دست، محافظت از ضربه‌گیر را در اولویت قرار دهند. با این حال، مهارت‌های گرفتن توپ خیلی خوب نیست.

بازیکن دونده (RB) در طول بازی توپ را دریافت می‌کند، اما مهم‌تر این است که آنها به سمت توپ هجوم ببرند و از تکل‌های مختلف اجتناب کنند. دستکش‌های دونده باید در پشت دست دارای بالشتک باشند تا در برابر برخوردهای شدید مقاومت کنند و لاستیک کف دست باید مقاومت کافی در برابر لغزش داشته باشد تا ظرفیت خاصی برای گرفتن توپ تضمین شود.

سازگارترین عضو واحد دفاعی، مدافع خط (LB) است. این بازیکن می‌تواند دریافت‌کننده‌ی توپ را مسدود کند و همچنین در حالی که منتظر فرصتی برای قطع توپ است، تکل بزند و مانع از دویدن بازیکن شود. در نتیجه، دستکش‌هایی که آنها می‌پوشند باید قابلیت‌های "ضد برخورد + دریافت" را نیز داشته باشند.

بازیکن دونده (RB) در طول بازی توپ را دریافت می‌کند، اما مهم‌تر این است که آنها به سمت توپ هجوم ببرند و از تکل‌های مختلف اجتناب کنند. دستکش‌های دونده باید در پشت دست دارای بالشتک باشند تا در برابر برخوردهای شدید مقاومت کنند و لاستیک کف دست باید مقاومت کافی در برابر لغزش داشته باشد تا ظرفیت خاصی برای گرفتن توپ تضمین شود.

سازگارترین عضو واحد دفاعی، مدافع خط (LB) است. این بازیکن می‌تواند دریافت‌کننده‌ی توپ را مسدود کند و همچنین در حالی که منتظر فرصتی برای قطع توپ است، تکل بزند و مانع از دویدن بازیکن شود. در نتیجه، دستکش‌هایی که آنها می‌پوشند باید قابلیت‌های "ضد برخورد + دریافت" را نیز داشته باشند.