پیدایش تنیس

ریشه تنیس به قرن‌های ۱۲ و ۱۳ میلادی در فرانسه برمی‌گردد و اکنون بیش از ۸۰۰ سال قدمت دارد. در آن زمان، بازی ضربه زدن به توپ با کف دست در بین مبلغان مذهبی رایج بود. روش بازی به این صورت بود که دو نفر در فضای باز با استفاده از کف دست و طناب به توپی که از پارچه‌ای پیچیده شده در مو ساخته شده بود، ضربه می‌زدند.
این ورزش تفریحی در بین راهبان بسیار محبوب بود و شروع به گسترش کرد. به تدریج، این فعالیت از صومعه‌ها به طبقات بالای جامعه گسترش یافت و در آن زمان به یک بازی سرگرم‌کننده برای اشراف تبدیل شد. به آرامی، این بازی به تدریج به دربار فرانسه معرفی شد و مورد توجه خانواده سلطنتی فرانسه قرار گرفت. تنیس به ورزش پادشاه تبدیل شد. در زمان سلطنت چارلز پنجم، اولین دادگاه در پاریس در موزه لوور ساخته شد. در زمان سلطنت فرانسیس (1515-1547)، او دستور ساخت دادگاه‌هایی در سراسر کشور را داد و به مردم عادی اجازه داد در تنیس شرکت کنند و حتی یک دادگاه سلطنتی تنیس در کشتی جنگی شخصی خود ساخت. چارلز نهم حتی تنیس را "باشکوه‌ترین و ارزشمندترین و سالم‌ترین ورزش" نامید. بنابراین به نظر می‌رسد که پادشاهان متوالی فرانسه به محبوبیت تنیس در سراسر کشور کمک کرده‌اند.

در اواسط قرن چهاردهم، بریتانیا و فرانسه تبادلات مکرری داشتند. ولیعهد فرانسه توپ مورد استفاده در این بازی را به شاه هنری پنجم داد، بنابراین این بازی به بریتانیا معرفی شد. شاه ادوارد سوم انگلستان به این موضوع علاقه ویژه‌ای داشت و دستور ساخت یک زمین تنیس سرپوشیده در کاخ را داد. از آن زمان، تنیس در انگلستان شروع به توسعه کرده است. در طول سلطنت هنری هفتم و هنری هشتم، حدود ۱۸۰۰ زمین سرپوشیده در انگلستان ساخته شده است. از آنجا که سطح این توپ از جنس فلانل توییل، معروف‌ترین فلانل تولید شده در شهر تانیس مصر، است، بریتانیایی‌ها آن را «تنیس» می‌نامند.