W 1891 roku Amerykanin James Naismith wynalazł koszykówkę. Uczył wówczas w YMCA International Training School w Springfield w stanie Massachusetts. Ponieważ okolica obfituje w brzoskwinie, dzieci uwielbiają tu grać w rzucanie piłki do kosza na brzoskwinie. To zainspirowało Naismitha do opracowania gier koszykarskich opartych na cechach innych gier, takich jak futbol amerykański i hokej.

Początkowo gra w koszykówkę była stosunkowo prosta, bez ograniczeń co do wielkości boiska ani liczby uczestników. Zawodnicy są podzieleni na dwie drużyny o równej liczebności, które ustawiają się na przeciwległych końcach boiska. Kiedy sędzia rzuca piłkę na środek boiska, zawodnicy z obu drużyn wbiegają na boisko, aby ją złapać i spróbować wrzucić do kosza przeciwnika. Ponieważ kosz brzoskwiniowy ma dno, piłka pozostaje w koszu po uderzeniu, a gracze muszą wspiąć się po specjalnej drabince, aby ją wyjąć.

Początkowo gra w koszykówkę była stosunkowo prosta, bez ograniczeń co do wielkości boiska ani liczby uczestników. Gracze są podzieleni na dwie drużyny o równej liczebności, które stoją na przeciwległych końcach boiska. Kiedy sędzia rzuca piłkę na środek boiska, gracze z obu drużyn rzucają się na boisko, aby ją złapać i spróbować wrzucić do kosza przeciwnika. Ponieważ kosz na brzoskwinie ma dno, piłka pozostaje w koszu po uderzeniu, a gracze muszą wspiąć się po specjalnej drabinie, aby ją wyjąć. Ponadto Naismith opracował niedoskonałą regułę konkurencji z łącznie 13 klauzulami, które zabraniały biegania z piłką, trzymania ludzi, popychania ludzi, podstawiania nóg innym, uderzania ludzi itp. To znacznie zwiększyło przyjemność z gry w koszykówkę i przyciągnęło więcej osób do udziału w grze, co doprowadziło do szybkiego rozpowszechnienia się koszykówki w Stanach Zjednoczonych.