1891'de Amerikalı James Naismith basketbolu icat etti. O sırada Massachusetts, Springfield'deki YMCA Uluslararası Eğitim Okulu'nda öğretmenlik yapıyordu. Bölge şeftali bakımından zengin olduğu için buradaki çocuklar şeftali sepetine top atma oyununu oynamaktan keyif alıyorlardı. Bu durum, Naismith'in futbol ve hokey gibi diğer top oyunlarının özelliklerine dayalı basketbol oyunları geliştirme ilgisini uyandırdı.

Başlangıçta basketbol oyunu nispeten basitti; sahanın büyüklüğü veya katılımcı sayısı konusunda herhangi bir kısıtlama yoktu. Oyuncular, sahanın karşı uçlarında duran iki eşit büyüklükte takıma ayrılır. Hakem topu sahanın ortasına attığında, her iki takımdan oyuncular topu kapmak ve rakibin potasına atmaya çalışmak için sahaya koşarlar. Şeftali sepetinin bir tabanı olduğu için, top vurulduktan sonra sepette kalır ve topu çıkarmak için özel bir merdivene tırmanmak gerekir.

Başlangıçta, basketbol oyunu nispeten basitti; sahanın büyüklüğü veya katılımcı sayısı konusunda herhangi bir kısıtlama yoktu. Oyuncular, sahanın karşı uçlarında duran iki eşit büyüklükte takıma ayrılırdı. Hakem topu sahanın ortasına attığında, her iki takımdan oyuncular topu kapmak ve rakibin potasına atmaya çalışmak için sahaya koşarlardı. Sepetin bir tabanı olduğu için, top vurulduktan sonra sepette kalırdı ve insanlar topu çıkarmak için özel bir merdivene tırmanmak zorundaydı. Ayrıca, Naismith, topla koşmayı, insanları tutmayı, itmeyi, çelme takmayı, vurmayı vb. yasaklayan toplam 13 maddeden oluşan kusurlu bir rekabet kuralı geliştirdi. Bu, basketbol oyununun keyfini büyük ölçüde artırdı ve daha fazla insanın oyuna katılmasına yol açarak basketbolun Amerika Birleşik Devletleri'nde hızla yayılmasına neden oldu.