Tafeltennis (Engels: ping-pong), ook bekend als biljart in Taiwan (dat wil zeggen "tafeltennis" (Engels: tafeltennis in het kort), Kantonees in de volksmond ping-pong golf, is een spel dat door twee of meer mensen wordt gespeeld. In veel delen van de wereld slaan vier spelers een lichte bal heen en weer op een tafel met een klein racket (dat wil zeggen een pingpongbatje) of slaan ze een tafeltennisbal met een pingpongbatje Het kan tegen elkaar gespeeld worden als enkelspel of dubbelspel, waarbij beide partijen elkaar raken totdat de een de bal niet kan teruggeven en de ander gemakkelijk scoort.

De sport is ontstaan ​​in het Victoriaanse Engeland als een gezelschapsspel na het eten voor de hogere klasse. Oorspronkelijk bekend als 'tafeltennis', staan ​​ze nu ook bekend als 'indoortennis' (indoortennis). Tafeltennis bloeide aan het begin van de twintigste eeuw in Europa en Azië. Het International Table Tennis Invitational Tournament vond plaats in Berlijn, Duitsland, in 1926, en tegelijkertijd werd de International Table Tennis Federation opgericht. De eerste Wereldkampioenschappen Tafeltennis opende een nieuw hoofdstuk in de tafeltennisgeschiedenis en legde de basis voor toekomstige wereldkampioenschappen. De Wereldkampioenschappen Tafeltennis werden van 1926 tot 1939 eenmaal per jaar gehouden. De ITTF besloot om individuele en teamcompetities te scheiden, te beginnen met de 47e Wereldkampioenschappen Tafeltennis in 2003. Tafeltennisrackets, wedstrijdballen en regels zijn in de loop van de tijd allemaal dramatisch veranderd. Het originele racket was een licht bewerkte houten plank en werd later bedekt met schapenvacht. Later bedekten de Europeanen het racket met rubberdeeltjes. Het racket met dikke spons is begin jaren vijftig door de Japanners uitgevonden.

In de zomer van 1988 werd tafeltennis voor het eerst officieel erkend als Olympische sport.