Tafeltennis (Engels: ping-pong), ook bekend as biljart in Taiwan (d.w.s. "tafeltennis" (kortweg "tafeltennis"), Kantonees in die omgangstaal as "ping-pong wave", is 'n spel wat deur twee of meer mense gespeel word. In baie dele van die wêreld slaan vier spelers 'n ligte bal heen en weer op 'n tafel met 'n klein raket (dit wil sê 'n tafeltenniskolf) of slaan hulle 'n tafeltennisbal met 'n tafeltenniskolf. Die nettafels ding teen mekaar mee. Dit kan as enkel- of dubbelspel gespeel word, met beide kante wat mekaar slaan totdat die een nie die bal kan terugkry nie en die ander maklik punte aanteken. Raketsportsoorte sluit in tafeltennis, pluimbal en tennis.

Die sport het ontstaan ​​in Victoriaanse Engeland as 'n na-ete-gesellige speletjie vir die hoër klas[4][5]. Oorspronklik bekend as "tafeltennis", staan ​​dit nou ook bekend as "binnenshuise tennis" (binnenshuise tennis). Tafeltennis het in die vroeë twintigste eeu in Europa en Asië gefloreer. Die Internasionale Tafeltennis-uitnodigingstoernooi het in 1926 in Berlyn, Duitsland, plaasgevind, en die Internasionale Tafeltennisfederasie is terselfdertyd gestig. Die eerste Wêreldtafeltenniskampioenskappe het 'n nuwe hoofstuk in tafeltennisgeskiedenis geopen en die grondslag gelê vir toekomstige wêreldkampioenskappe. Die Wêreldtafeltenniskampioenskappe is een keer per jaar van 1926 tot 1939 gehou. Die ITTF het besluit om individuele en spankompetisies te skei vanaf die 47ste Wêreldtafeltenniskampioenskappe in 2003. Tafeltennisrakette, spelballe en reëls het almal dramaties oor die jare verander. Die oorspronklike raket was 'n effens verwerkte houtbord, en dit is later met skaapvel bedek. Later het die Europeërs die raket met rubberdeeltjies bedek. Die raket met dik spons is in die vroeë 1950's deur die Japannese uitgevind.

In die somer van 1988 is tafeltennis vir die eerste keer amptelik as 'n Olimpiese sport erken.