اسکی در کشورهای اسکاندیناوی شکل گرفت و توسعه یافت. اسلالوم (SLALOM) نیز یک کلمه نروژی به معنای سر خوردن در جاده های شیبدار است. فدراسیون بین المللی اسکی در سال 1924 تأسیس شد. اسکی نوردیک در اولین بازی های المپیک زمستانی که در شامونی فرانسه در سال 1924 برگزار شد، گنجانده شد. کشورهای پیشرو در اسکی جهان کشورهای اسکاندیناوی مانند نروژ، سوئد، فنلاند و کشورهای اطراف هستند. آلپ در غرب اروپا: فرانسه، ایتالیا، اتریش، آلمان و سوئد و همچنین ایالات متحده، روسیه و غیره، به طور کلی کشورهای اسکاندیناوی در اسکی نوردیک و کشورهای آلپ در اسکی آلپاین برتری دارند.

با توسعه اسکی (به ویژه اسکی رقابتی مدرن)، تعداد موارد در حال افزایش است و این رشته در حال گسترش است. رویدادهای اصلی معمولی مسابقات جهانی به دو دسته تقسیم می شوند: اسکی آلپاین، اسکی نوردیک (اسکی نوردیک، اسکی صحرایی، پرش با اسکی)، اسکی آزاد، اسکی بیاتلون، اسنوبورد و غیره. هر رویداد بزرگ به بسیاری از رویدادهای فرعی تقسیم می شود. . ده‌ها مدال طلای خیره‌کننده در مسابقات ملی و بازی‌های المپیک زمستانی مردم را تشویق می‌کند تا سخت کار کنند و به اشتراک بگذارند. اسکی رقابتی خالص کاملاً رقابتی و تخصصی است و شرایط مربوطه سختگیرانه است که فراتر از آن چیزی است که مردم عادی می توانند داشته باشند و با آن سازگار شوند. اسکی مسافرتی برای سرگرمی و تناسب اندام است و عوامل انسانی آن را بسیار محدود می کند. مردان، زنان و کودکان می توانند به راحتی و با شادی روی زمین برفی سر بخورند و از لذت بی پایان اسکی لذت ببرند. از آنجایی که اسکی آلپاین دارای ویژگی های هیجان انگیز، زیبا، رایگان، پویا، جذاب و مشارکت گسترده است، اسکی آلپاین به عنوان جوهره و نماد اسکی تلقی می شود و همچنین اولین انتخاب و رویداد اصلی اسکی گردشگران است. معمولاً از اسکی آلپاین برای ارزیابی مهارت های اسکی افراد استفاده می شود.