แฮนด์บอล

แฮนด์บอลเป็นกีฬาประเภทลูกบอลที่พัฒนาขึ้นโดยผสมผสานลักษณะของบาสเกตบอลและฟุตบอลเข้าด้วยกัน โดยเป็นการเล่นโดยใช้มือและทำคะแนนด้วยการส่งลูกบอลเข้าไปในประตูของฝ่ายตรงข้าม
กีฬาแฮนด์บอลมีต้นกำเนิดในเดนมาร์ก และได้รับการบรรจุเป็นกีฬาระดับนานาชาติอย่างเป็นทางการในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 11 ในปี 1936 ก่อนที่จะถูกระงับไปเนื่องจากสงคราม ในปี 1938 การแข่งขันแฮนด์บอลชิงแชมป์โลกชายครั้งแรกจัดขึ้นที่ประเทศเยอรมนี และในวันที่ 13 กรกฎาคม 1957 การแข่งขันแฮนด์บอลชิงแชมป์โลกหญิงครั้งแรกจัดขึ้นที่ประเทศยูโกสลาเวีย ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 20 ในปี 1972 กีฬาแฮนด์บอลได้รับการบรรจุเข้าสู่การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอีกครั้ง และในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 9 ที่นิวเดลีในปี 1982 กีฬาแฮนด์บอลได้รับการบรรจุเป็นกีฬาระดับนานาชาติอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก

แฮนด์บอลเป็นคำย่อของกีฬาแฮนด์บอลหรือเกมแฮนด์บอล นอกจากนี้ยังหมายถึงลูกบอลที่ใช้ในกีฬาแฮนด์บอลด้วย แต่ในที่นี้หมายถึงกีฬาแฮนด์บอล การแข่งขันแฮนด์บอลมาตรฐานประกอบด้วยผู้เล่นเจ็ดคนจากแต่ละทีม ได้แก่ ผู้เล่นตัวจริงหกคนและผู้รักษาประตูหนึ่งคน แข่งขันกันในสนามที่มีความยาว 40 เมตรและความกว้าง 20 เมตร เป้าหมายของเกมคือการพยายามส่งลูกแฮนด์บอลเข้าไปในประตูของฝ่ายตรงข้าม แต่ละประตูได้ 1 คะแนน และเมื่อจบเกม ทีมที่มีคะแนนมากที่สุดจะเป็นผู้ชนะ

การแข่งขันแฮนด์บอลต้องได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการจากสหพันธ์แฮนด์บอลนานาชาติ (IWF) และมีเครื่องหมายรับรอง โลโก้ IWF มีสีสันสดใส สูง 3.5 เซนติเมตร และมีคำว่า OFFICIALBALL อยู่ ตัวอักษรใช้ตัวอักษรละติน และขนาดตัวอักษรสูง 1 เซนติเมตร
แฮนด์บอลชายโอลิมปิกใช้ลูกบอลเบอร์ 3 มีเส้นรอบวง 58-60 ซม. และน้ำหนัก 425-475 กรัม ส่วนแฮนด์บอลหญิงใช้ลูกบอลเบอร์ 2 มีเส้นรอบวง 54-56 ซม. และน้ำหนัก 325-400 กรัม