แฮนด์บอล

แฮนด์บอลเป็นเกมบอลที่พัฒนาขึ้นโดยผสมผสานลักษณะของบาสเก็ตบอลและฟุตบอลเข้าด้วยกัน การเล่นด้วยมือและการทำคะแนนด้วยลูกบอลเข้าประตูของคู่ต่อสู้
แฮนด์บอลมีต้นกำเนิดในเดนมาร์กและกลายเป็นกีฬาอย่างเป็นทางการในมหกรรมกีฬาโอลิมปิก XI เมื่อปี 1936 ก่อนที่จะถูกขัดขวางโดยสงคราม ในปีพ.ศ. 2481 การแข่งขันแฮนด์บอลชายชิงแชมป์โลกครั้งแรกจัดขึ้นที่ประเทศเยอรมนี เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 การแข่งขันแฮนด์บอลหญิงชิงแชมป์โลกครั้งแรกจัดขึ้นที่ประเทศยูโกสลาเวีย ในกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 20 ในปี พ.ศ. 2515 แฮนด์บอลได้รวมอยู่ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2525 การแข่งขันนิวเดลีเกมส์ครั้งที่ 9 ได้รวมแฮนด์บอลเป็นกีฬาอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก

แฮนด์บอล ย่อมาจากกีฬาแฮนด์บอลหรือเกมแฮนด์บอล ยังหมายถึงลูกบอลที่ใช้ในแฮนด์บอลด้วย แต่ในที่นี้หมายถึงลูกบอลแบบแรก การแข่งขันแฮนด์บอลมาตรฐานประกอบด้วยผู้เล่น 7 คนจากแต่ละทีม รวมถึงผู้เล่นปกติ 6 คนและผู้รักษาประตู 1 คน โดยเล่นกันเองบนสนามกว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร เป้าหมายของเกมคือการพยายามเอาแฮนด์บอลเข้าประตูของคู่ต่อสู้ โดยแต่ละประตูได้ 1 แต้ม และเมื่อเกมจบลงทีมที่มีคะแนนมากที่สุดจะเป็นผู้ชนะ

การแข่งขันแฮนด์บอลต้องได้รับอนุมัติอย่างเป็นทางการจากสหพันธ์แฮนด์บอลนานาชาติและเครื่องหมายรับรอง โลโก้ IWF สีสันสดใส สูง 3.5 ซม. และ OFFICIALBALL ตัวอักษรเป็นอักษรละติน สูง 1 ซม.
แฮนด์บอลชายโอลิมปิกใช้ลูกบอลหมายเลข 3 โดยมีเส้นรอบวง 58~60 ซม. และหนัก 425~475 กรัม แฮนด์บอลหญิงใช้ลูกบอลหมายเลข 2 โดยมีเส้นรอบวง 54~56 ซม. และหนัก 325~400 กรัม