รายละเอียดการบรรจุ: 1 ชุด/กล่องไปรษณีย์

ระยะเวลาในการจัดส่ง:

บทนำเกี่ยวกับตาข่ายประตู
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 มีการแข่งขันฟุตบอลนัดหนึ่งในประเทศอังกฤษ หลังจากทีมรุกบุกอย่างรวดเร็วและยิงประตู ผู้เล่นต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ และกรรมการประกาศว่าประตูนั้นถูกต้อง แต่ผู้เล่นฝ่ายรับกลับล้อมรอบกรรมการและตะโกนว่าลูกบอลออกนอกเสาประตูไปแล้ว ไม่ควรนับเป็นประตู ลูกบอลเข้าประตูหรือไม่? ปรากฏว่าในการแข่งขันฟุตบอลในสมัยนั้นไม่มีตาข่ายอยู่หลังประตู และการยิงประตูนั้น ลูกบอลมักจะพุ่งเร็วและแรง ทำให้ยากที่จะตัดสินว่าลูกบอลเข้าประตูหรือไม่ เมื่อผู้เล่นทั้งสองฝ่ายกำลังโต้เถียงกัน และกรรมการไม่สามารถอธิบายได้อย่างชัดเจน เจ้าของโรงงานอุปกรณ์ตกปลาชื่อเปาเอ๋อจี้ก็วิ่งเข้ามาในสนาม เขาถือแหจับปลาอยู่ในมือ ด้วยวิธีนี้ ลูกบอลที่เตะเข้าไปจะติดอยู่ในแห และจะไม่มีข้อโต้แย้งว่าได้ประตูหรือไม่ ข้อเสนอของเขาได้รับการยอมรับจากผู้เล่นและกรรมการ และทั้งสองฝ่ายก็เก็บแหทันทีและแข่งขันต่อ ด้วยวิธีนี้ แม้แต่ผู้ชมก็สามารถเห็นได้ว่ามีการทำประตูหรือไม่ วิธีนี้ช่วยแก้ปัญหาสำคัญที่ทำให้ยากต่อการตัดสินว่ามีการทำประตูหรือไม่ในเกมฟุตบอล ในปี 1891 สหพันธ์ฟุตบอลอังกฤษได้อนุมัติอย่างเป็นทางการให้ใช้ตาข่ายเป็นประตู และยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบัน