စားပွဲတင်တင်းနစ် (အင်္ဂလိပ်: ပင်ပေါင်) ထိုင်ဝမ်တွင် ဘိလိယက်များ (ဆိုလိုသည်မှာ "စားပွဲတင်တင်းနစ်" (အတိုကောက် အင်္ဂလိပ်- စားပွဲတင် တင်းနစ်)၊ ပင်ပေါင်လှိုင်းဟု ခေါ်ဆိုသော ပင်တုံလှိုင်းဟု ခေါ်သော ကန်တုံစကားသည် လူနှစ်ဦး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော ကစားသည့် ဂိမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့နေရာအတော်များများတွင် ကစားသမားလေးဦးသည် သေးငယ်သောရက်ကက် (ပင်ပေါင်လင်းတံ) နှင့် စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် အပေါ့စားဘောလုံးကို အမြောက်အများထိမှန်သည် သို့မဟုတ် စားပွဲတင်တင်းနစ်ဘောလုံးကို ပင်ပေါင်လင်းတံဖြင့် ရိုက်သည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဘောလုံးကို တစ်လုံးနှင့်တစ်လုံး နှစ်ချက် သို့မဟုတ် နှစ်ချက်ဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ကစားနိုင်ပြီး တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် လွယ်လွယ်ကူကူ ရမှတ်များမရမချင်း စားပွဲတင်တင်းနစ်၊ ကြက်တောင်နှင့် တင်းနစ်တို့ ပါဝင်သည်။

အားကစားသည် အထက်တန်းစားများအတွက် ညစာစားပြီးနောက် ဧည့်ခန်းဂိမ်းအဖြစ် ဗစ်တိုးရီးယားအင်္ဂလန်မှ အစပြုလာသည်[4][5]။ မူလက "စားပွဲတင်တင်းနစ်" ဟုလည်းခေါ်ကြပြီး ယခု "မိုးလုံလေလုံတင်းနစ်" (မိုးလုံလေလုံတင်းနစ်) ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ စားပွဲတင်တင်းနစ်များသည် ဥရောပနှင့် အာရှတွင် နှစ်ဆယ်ရာစုအစောပိုင်းတွင် ထွန်းကားခဲ့သည်။ နိုင်ငံတကာ စားပွဲတင်တင်းနစ်ဖိတ်ခေါ်ပြိုင်ပွဲကို ၁၉၂၆ ခုနှစ်တွင် ဂျာမနီနိုင်ငံ ဘာလင်မြို့တွင် ကျင်းပခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် နိုင်ငံတကာ စားပွဲတင်တင်းနစ်အဖွဲ့ချုပ်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ပထမဆုံး ကမ္ဘာ့စားပွဲတင်တင်းနစ်ချန်ပီယံပြိုင်ပွဲသည် စားပွဲတင်တင်းနစ်သမိုင်း၏ စာမျက်နှာသစ်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး အနာဂတ်ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံပြိုင်ပွဲများအတွက် အုတ်မြစ်ချခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့စားပွဲတင်တင်းနစ်ပြိုင်ပွဲများကို 1926 မှ 1939 ခုနှစ်အထိ တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်ကျင်းပခဲ့ပါသည်။ ITTF သည် 2003 ခုနှစ်တွင် 47th World Table Tennis Championships မှစတင်ကျင်းပသည့် တစ်ဦးချင်းနှင့်အသင်းပြိုင်ပွဲများကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ခဲ့သည်။ စားပွဲတင်တင်းနစ်ရက်ကက်များ၊ ဂိမ်းဘောလုံးများနှင့် စည်းမျဉ်းများသည် သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မူလရက်ကက်သည် အနည်းငယ်ပြုပြင်ထားသော သစ်သားဘုတ်ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သိုးသားရေဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဥရောပသားများသည် ရက်ကတ်ကို ရော်ဘာအမှုန်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထူထဲသောရေမြှုပ်ပါသော ရက်ကတ်ကို ဂျပန်လူမျိုးများက ၁၉၅၀ အစောပိုင်းတွင် တီထွင်ခဲ့သည်။

1988 နွေရာသီတွင် စားပွဲတင်တင်းနစ်ကို အိုလံပစ်အားကစားနည်းအဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။