1891 मध्ये, अमेरिकन जेम्स नैस्मिथने बास्केटबॉलचा शोध लावला. ते त्यावेळी स्प्रिंगफील्ड, मॅसॅच्युसेट्स येथील वायएमसीए इंटरनॅशनल ट्रेनिंग स्कूलमध्ये शिकवत होते. या भागात पीच भरपूर असल्याने, इथली मुले पीच बास्केटमध्ये चेंडू टाकण्याचा खेळ खेळण्याचा आनंद घेतात. यामुळे फुटबॉल आणि हॉकी सारख्या इतर बॉल गेम्सच्या वैशिष्ट्यांवर आधारित बास्केटबॉल खेळ विकसित करण्यात त्याची आवड निर्माण झाली.

सुरुवातीला, बास्केटबॉल खेळ तुलनेने सोपा होता, मैदानाच्या आकारावर किंवा सहभागी झालेल्या लोकांच्या संख्येवर कोणतेही बंधन नव्हते. खेळाडूंना दोन समान आकाराच्या संघांमध्ये विभागले गेले आहे जे कोर्टच्या विरुद्ध टोकांवर उभे आहेत. जेव्हा रेफरी चेंडू कोर्टाच्या मध्यभागी फेकतो तेव्हा दोन्ही संघातील खेळाडू तो पकडण्यासाठी कोर्टात धाव घेतात आणि प्रतिस्पर्ध्याच्या टोपलीत टाकण्याचा प्रयत्न करतात. पीच बास्केटला तळ असल्यामुळे चेंडू आदळल्यानंतर बास्केटमध्येच राहतो आणि बॉल काढण्यासाठी लोकांना विशेष शिडी चढावी लागते.

सुरुवातीला, बास्केटबॉल खेळ तुलनेने सोपा होता, मैदानाच्या आकारावर किंवा सहभागी झालेल्या लोकांच्या संख्येवर कोणतेही बंधन नव्हते. खेळाडूंना दोन समान आकाराच्या संघांमध्ये विभागले गेले आहे जे कोर्टच्या विरुद्ध टोकांवर उभे आहेत. जेव्हा रेफरी चेंडू कोर्टाच्या मध्यभागी फेकतो तेव्हा दोन्ही संघातील खेळाडू तो पकडण्यासाठी कोर्टात धाव घेतात आणि प्रतिस्पर्ध्याच्या टोपलीत टाकण्याचा प्रयत्न करतात. पीच बास्केटला तळ असल्यामुळे चेंडू आदळल्यानंतर बास्केटमध्येच राहतो आणि चेंडू काढण्यासाठी लोकांना विशेष शिडी चढावी लागते. शिवाय, नैस्मिथने एकूण १३ कलमांसह एक अपूर्ण स्पर्धा नियम तयार केला ज्यात चेंडूने धावण्यास मनाई होती. , लोकांना पकडणे, लोकांना ढकलणे, लोकांना ट्रिप करणे, लोकांना मारणे इ. यामुळे बास्केटबॉल खेळाचा आनंद मोठ्या प्रमाणात वाढला आणि अधिक लोकांना या खेळात सहभागी होण्यासाठी आकर्षित केले, परिणामी संपूर्ण युनायटेड स्टेट्समध्ये बास्केटबॉलचा वेगाने प्रसार झाला.