Ширээний теннис (Англи: ширээний теннис), Тайваньд бильярд гэгддэг (өөрөөр хэлбэл "ширээний теннис" (англиар: ширээний теннис) нь Кантон хэлээр ширээний теннисний долгион гэж нэрлэгддэг бөгөөд хоёр ба түүнээс дээш хүн тоглодог тоглоом юм. Дэлхийн олон оронд дөрвөн тоглогч хөнгөн бөмбөгийг ширээн дээр жижиг цохиур (өөрөөр хэлбэл ширээний теннисний сарьсан багваахай) ашиглан нааш цааш цохих эсвэл ширээний теннисний сарьсан багваахайтай ширээний теннисний бөмбөг Тор ширээг нэг нь буцааж чадахгүй, нөгөө нь амархан оноо авах хүртэл хоёр талдаа тоглох боломжтой теннис, бадминтон, теннис.

Энэ спорт нь Английн Викторияд дээд зиндааныхны оройн хоолны дараах тоглоомоор анх үүссэн[4][5]. Анх "ширээний теннис" гэж нэрлэгддэг байсан бол одоо "дотоод теннис" (дотоод теннис) гэж нэрлэгддэг. Ширээний теннис нь 20-р зууны эхээр Европ, Азид цэцэглэн хөгжсөн. 1926 онд ХБНГУ-ын Берлин хотноо ширээний теннисний олон улсын урилгын тэмцээн болж, тэр үед Олон улсын ширээний теннисний холбоо байгуулагдаж байжээ. Ширээний теннисний дэлхийн аварга шалгаруулах анхдугаар тэмцээн нь ширээний теннисний түүхэнд шинэ хуудас нээж, цаашдын дэлхийн аварга шалгаруулах тэмцээний суурийг тавьсан юм. Ширээний теннисний дэлхийн аварга шалгаруулах тэмцээнийг 1926-1939 онд жилд нэг удаа зохион байгуулдаг байсан. ITTF нь 2003 онд болсон 47 дахь удаагийн ширээний теннисний дэлхийн аварга шалгаруулах тэмцээнээс эхлэн ганцаарчилсан болон багийн тэмцээнийг тусад нь явуулахаар шийдвэрлэсэн. Анхны цохиур нь бага зэрэг боловсруулсан модон самбар байсан бөгөөд дараа нь нэхийд хучигдсан байв. Хожим нь европчууд ракетыг резинэн тоосонцороор бүрсэн. Зузаан хөвөнтэй цохиурыг Япончууд 1950-иад оны эхээр зохион бүтээжээ.

1988 оны зун ширээний теннисийг анх удаа Олимпийн төрөл гэж албан ёсоор хүлээн зөвшөөрсөн.