1. تحت تاثیر آب و هوا: این باید دلیل اصلی استفاده دوندگان از تردمیل باشد. بدون توجه به آب و هوا، مانند باد، باران، آفتاب شدید، جریان های سرد، طوفان، طوفان شن و غیره، دوندگان می توانند روی تردمیل تمرین کنند.
2. اثر بافری دارد: برای مبتدیان، دوندگان مسن و دوندگانی که پس از صدمات بهبود می یابند، اثر بافری تردمیل می تواند ضربه را روی اندام تحتانی، مفاصل مچ پا، مفاصل زانو زمانی که پاها روی زمین قرار می گیرند جذب کند. ، بار روی مفصل ران نیز بسیار کاهش می یابد.
3. محیط تمرینی پایدار و ایمن: جدای از خطر عملکرد نامناسب، تردمیل نسبت به دویدن در فضای باز ایمن تر است، به خصوص برای دوندگانی که زمین بازی در نزدیکی خانه خود ندارند و فقط می توانند در شب بدوند، زمانی که ترافیک در شب آشفته است. دویدن در جاده هنوز هم تا حدودی خطرناک است. تمرین دویدن روی تردمیل پس از فشار دادن دکمه استارت قطع نمی شود، هیچ وسیله نقلیه موتوری وجود ندارد، نیازی به عبور از جاده نیست و هیچ کس راه را مسدود نخواهد کرد و به دونده اجازه می دهد تا روی دویدن تمرکز کند.
4. می توان آزادانه با انواع تمرین ترکیب کرد: گاهی اوقات ممکن است بخواهید در همان دویدن یا تمرین تغییراتی ایجاد کنید: با دویدن آسان شروع کنید، با فواصل زمانی طولانی شتاب دهید، یک صعود اضافه کنید، یک صعود شیب دار، به حالت صاف بازگردید. ، و سپس چند سواری کوتاه. متناوب و در نهایت دویدن برای بستن تمرین.
5. کمک کننده خوب برای تنظیم وضعیت دویدن: هنگام دویدن روی تردمیل، به دلیل اینکه محیط نسبتاً بسته و ساکت است، کاستی های وضعیت دویدن، مانند تفاوت نیروی فرود پای چپ و راست، بیشتر می شود. ، تفاوت فاصله گام ها و انحراف بدن و ... مشهود خواهد بود. می توان احساس کرد که اگر آینه ای در جلوی تردمیل وجود داشته باشد، می توان آن را همراه با بالاتنه مشاهده کرد که به دوندگان کمک می کند تا حرکات خود را تنظیم کنند و حالت دویدن متعادل و روان را حفظ کنند.