Verpakkingsdetails: 50 stuks/set/houder, 1 set/oppzak
Levertijd:

Inleiding tot het doelnet

Aan het eind van de 19e eeuw vond er een voetbalwedstrijd plaats in Engeland. Nadat de aanvallende ploeg snel was opgerukt en had geschoten, juichten de spelers en verklaarde de scheidsrechter het doelpunt geldig. Maar de verdedigende spelers omsingelden de scheidsrechter en schreeuwden dat de bal buiten het doel was gevlogen en niet als doelpunt had mogen worden toegekend. Was de bal er wel ingegaan? Het bleek dat er in die tijd bij voetbalwedstrijden geen net achter het doel stond en dat er op het doel werd geschoten. De bal was over het algemeen snel en vol energie, waardoor het moeilijk te beoordelen was of hij wel of niet in het doel was gegaan. Terwijl de spelers van beide kanten ruzie maakten en de scheidsrechter geen duidelijkheid kon scheppen, rende Bao Erji, de eigenaar van een hengelsportfabriek, het veld op. Hij had een visnet in zijn armen. Op die manier zou de bal in het net terechtkomen en zou er geen discussie meer zijn over de vraag of het doelpunt wel of niet was gescoord. Zijn suggestie werd goedgekeurd door de spelers en de scheidsrechter, en beide teams hingen onmiddellijk hun visnetten op en vervolgden de wedstrijd. Zo kon zelfs het publiek zien of er een doelpunt was gescoord of niet. Deze methode lost een groot probleem op: het is lastig te beoordelen of er in voetbalwedstrijden wel of niet een doelpunt is gescoord. In 1891 keurde de Engelse voetbalbond het ophangen van een net officieel goed, en deze methode wordt tot op de dag van vandaag nog steeds gebruikt.