Sarung tangan merupakan barang perlindungan tangan atau buruh, dan juga digunakan untuk hiasan. Sarung tangan merupakan sesuatu yang sangat istimewa. Pada mulanya, ia tidak dicipta untuk kegunaan praktikal, tetapi hanya pada zaman moden ia menjadi perlu untuk pemeliharaan haba di kawasan sejuk, atau produk perlindungan antibakteria dan perindustrian perubatan. Sarung tangan dibahagikan kepada jahitan, mengait, mencelup, dan sebagainya mengikut kaedah pengeluaran. Tetapi selain sarung tangan dalam erti kata tradisional, sarung tangan hari ini mempunyai makna yang lebih mendalam, yang agak berbeza daripada sarung tangan tradisional. Ini disebabkan oleh kebangkitan permainan dalam talian, yang telah membawa kepada kemunculan nama-nama peralatan permainan yang luar biasa. Disebabkan oleh bilangan pemain permainan yang ramai, terutamanya berbanding industri tradisional, lebih banyak maklumat sarung tangan di Internet berkaitan dengan peralatan permainan dalam talian. Sarung tangan merupakan yang terawal Berasal dari Yunani purba.

Dikelaskan mengikut kaedah pengeluaran
Sarung tangan dibahagikan kepada jahitan, mengait, mencelup, dan sebagainya mengikut kaedah pengeluaran. Sarung tangan dipotong dan dijahit daripada pelbagai jenis kulit, getah, fabrik rajutan atau tenunan. Sarung tangan rajutan diperbuat daripada benang tulen atau campuran daripada pelbagai gentian tekstil, ditenun pada mesin sarung tangan, dan diproses dengan menjahit, seperti pengapit, manset, hujung jari jahit dan garpu jari, dan sebagainya, dan kemudian disikat atau digiling, dipanaskan dan disusun menjadi produk. Susunan sarung tangan rajutan termasuk jahitan rata, rusuk, tuck, leno, dan sebagainya, dan gaya mewah termasuk warna polos dan jacquard yang dicelup benang. Sarung tangan untuk perlindungan buruh dikehendaki agak tebal, dan ada yang dirawat dengan lapisan plastik pada permukaan untuk meningkatkan rintangan haus, anti-gelincir, dan prestasi kalis air. Sarung tangan hiasan dikehendaki cantik, dan kebanyakannya diproses dengan seni seperti sulaman dan manik.
Dikelaskan mengikut bahan
Sarung tangan dibahagikan kepada benang kapas, mewah, kulit, gentian mikro, kain, getah, dan sebagainya mengikut bahannya.

Bahan dan gentian yang biasa digunakan untuk membuat sarung tangan: Bagi industri sarung tangan, pengetahuan paling asas yang perlu dikuasai ialah gentian tekstil dalam bahan mentah untuk pengeluaran. Tetapi terdapat banyak jenis gentian sarung tangan dengan nama yang berbeza. Dengan perkembangan sains dan teknologi yang pesat, lebih banyak bahan baharu, teknologi baharu, dan proses baharu telah muncul, sehingga terdapat banyak jenis bahan yang digunakan, tetapi ada yang paling asas dan harus diketahui dalam industri ini.