सर्फबोर्ड हे सर्फिंगसाठी वापरले जाणारे क्रीडा साहित्य आहे. मूळ सर्फबोर्ड सुमारे ५ मीटर लांब आणि ५० ते ६० किलोग्रॅम वजनाचे होते. दुसऱ्या महायुद्धानंतर, फोम प्लास्टिक पॅनेल आले आणि त्यांच्या आकारात सुधारणा करण्यात आली. सध्याचे सर्फबोर्ड १.५-२.७ मीटर लांब, ६० सेमी रुंद आणि ७-१० सेमी जाड असतात. हे बोर्ड हलके आणि सपाट असतात, त्यांची पुढची आणि मागची टोके किंचित अरुंद असतात आणि मागच्या व खालच्या बाजूस स्थिरता देणारा एक शेपटीचा पंख (टेल फिन) असतो. घर्षण वाढवण्यासाठी बोर्डवर मेणाचा एक बाह्य थरही लावला जातो. सर्फबोर्डचे वजन ११ ते २६ किलोग्रॅम पर्यंत असते.

सर्फिंग हा एक जलक्रीडा प्रकार आहे, ज्यामध्ये खेळाडू सर्फबोर्डवर उभे राहून किंवा ॲबडॉमिनल बोर्ड, नीलिंग बोर्ड, हवा भरलेल्या रबर पॅड, वल्हवण्याच्या बोटी, कयाक आणि इतर तत्सम उपकरणांचा वापर करून लाटांवर नियंत्रण मिळवतात. वापरलेल्या उपकरणांची पर्वा न करता, खेळाडूंकडे उच्च कौशल्य आणि संतुलन असणे, तसेच वारा आणि लाटांमध्ये लांब अंतरापर्यंत पोहता येणे आवश्यक आहे.

सर्फिंग हा एक खेळ आहे, ज्यामध्ये खेळाडू सर्फबोर्डवर पालथे किंवा गुडघ्यांवर झोपतात आणि योग्य लाटा असलेल्या ठिकाणी हातांनी पॅडल मारत जातात. जेव्हा लाट सर्फबोर्डला घसरण्यास भाग पाडते, तेव्हा खेळाडू आपले पाय नैसर्गिकरित्या मागे-पुढे पसरवून (सामान्यतः तोल सांभाळणारा पाय पुढे आणि नियंत्रण ठेवणारा पाय मागे असतो), गुडघे किंचित वाकवून उभा राहतो आणि वेगाने पुढे सरकत लाटेच्या मागे जातो.

१. लाँगबोर्ड - ९ फुटांपेक्षा लांब असलेला आणि नवशिक्यांसाठी योग्य असा बोर्ड.
दुसरे म्हणजे, शॉर्ट बोर्ड - ज्याची लांबी ७ फुटांपेक्षा कमी असते, त्याला टेक्निकल वेव्ह बोर्ड म्हणून वर्गीकृत केले जाते.
३. गन प्लेट - अरुंद आणि लांब असून, हवाईमध्ये आढळणाऱ्यांसारख्या मोठ्या लाटांचा सामना करण्यासाठी याची रचना केली आहे.
चौथे म्हणजे, सॉफ्ट बोर्ड लाटेच्या आकाराने मर्यादित न होणारी गतिमान हालचाल प्रदान करतो आणि नवशिक्यांसाठी आदर्श आहे.
५. फ्लोटिंग राफ्ट - हे बोर्ड रुंद असते आणि त्याचा वेग हळूहळू बदलतो, त्यामुळे नवशिक्यांसाठी वेव्ह बोर्डच्या सरावासाठी हे आदर्श आहे.