ടേബിൾ ടെന്നീസ് (ഇംഗ്ലീഷ്: ping-pong), തായ്‌വാനിലെ ബില്യാർഡ്‌സ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു (അതായത് "ടേബിൾ ടെന്നീസ്" (ഇംഗ്ലീഷ്: ടേബിൾ ടെന്നീസ് ചുരുക്കത്തിൽ), കൻ്റോണീസ് ഭാഷയിൽ പിംഗ്-പോംഗ് തരംഗമായി, രണ്ടോ അതിലധികമോ ആളുകൾ കളിക്കുന്ന ഗെയിമാണ്. ലോകത്തിൻ്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും, നാല് കളിക്കാർ ഒരു ചെറിയ റാക്കറ്റ് (അതായത്, ഒരു പിംഗ്-പോംഗ് ബാറ്റ്) ഉപയോഗിച്ച് ഒരു മേശപ്പുറത്ത് ഒരു നേരിയ പന്ത് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും അടിക്കുന്നു അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ടേബിൾ ടെന്നീസ് പന്ത് ഒരു പിംഗ്-പോംഗ് ബാറ്റ് ഉപയോഗിച്ച് അടിക്കുക ടേബിൾ ടെന്നീസ്, ബാഡ്മിൻ്റൺ, ടെന്നീസ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.

വിക്ടോറിയൻ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ഉയർന്ന വിഭാഗക്കാർക്കുള്ള അത്താഴത്തിന് ശേഷമുള്ള ഒരു കളിയായാണ് ഈ കായികം ഉത്ഭവിച്ചത്[4][5]. യഥാർത്ഥത്തിൽ "ടേബിൾ ടെന്നീസ്" എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന അവ ഇപ്പോൾ "ഇൻഡോർ ടെന്നീസ്" (ഇൻഡോർ ടെന്നീസ്) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ തുടക്കത്തിൽ യൂറോപ്പിലും ഏഷ്യയിലും ടേബിൾ ടെന്നീസ് അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു. ഇൻ്റർനാഷണൽ ടേബിൾ ടെന്നീസ് ഇൻവിറ്റേഷണൽ ടൂർണമെൻ്റ് 1926-ൽ ജർമ്മനിയിലെ ബെർലിനിൽ നടന്നു, അതേ സമയം ഇൻ്റർനാഷണൽ ടേബിൾ ടെന്നീസ് ഫെഡറേഷൻ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യത്തെ ലോക ടേബിൾ ടെന്നീസ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് ടേബിൾ ടെന്നീസ് ചരിത്രത്തിൽ ഒരു പുതിയ അധ്യായം തുറക്കുകയും ഭാവി ലോക ചാമ്പ്യൻഷിപ്പുകൾക്ക് അടിത്തറ പാകുകയും ചെയ്തു. 1926 മുതൽ 1939 വരെ വർഷത്തിലൊരിക്കൽ ലോക ടേബിൾ ടെന്നീസ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പുകൾ നടന്നു. 2003-ലെ 47-ാമത് ലോക ടേബിൾ ടെന്നീസ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പോടെ വ്യക്തിഗത, ടീം മത്സരങ്ങൾ വേർതിരിക്കാൻ ITTF തീരുമാനിച്ചു. ടേബിൾ ടെന്നീസ് റാക്കറ്റുകൾ, ഗെയിം ബോളുകൾ, നിയമങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം നാടകീയമായി മാറി. വർഷങ്ങൾ. യഥാർത്ഥ റാക്കറ്റ് ചെറുതായി പ്രോസസ്സ് ചെയ്ത ഒരു തടി ബോർഡായിരുന്നു, അത് പിന്നീട് ആട്ടിൻ തോൽ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു. പിന്നീട് യൂറോപ്യന്മാർ റാക്കറ്റിനെ റബ്ബർ കണികകൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു. കട്ടിയുള്ള സ്പോഞ്ചുള്ള റാക്കറ്റ് 1950 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ജാപ്പനീസ് കണ്ടുപിടിച്ചതാണ്.

1988-ലെ വേനൽക്കാലത്ത്, ടേബിൾ ടെന്നീസ് ആദ്യമായി ഒളിമ്പിക് കായിക ഇനമായി ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.