در سال 1891، جیمز نیسمیت آمریکایی بسکتبال را اختراع کرد. او در آن زمان در مدرسه آموزش بین المللی YMCA در اسپرینگفیلد، ماساچوست تدریس می کرد. از آنجایی که این منطقه سرشار از هلو است، کودکان اینجا از بازی پرتاب توپ در سبد هلو لذت می برند. این باعث علاقه او به توسعه بازی های بسکتبال بر اساس ویژگی های سایر بازی های توپ مانند فوتبال و هاکی شد.

در ابتدا، بازی بسکتبال نسبتا ساده بود، بدون محدودیت در اندازه زمین و تعداد افراد شرکت کننده. بازیکنان به دو تیم هم اندازه تقسیم می شوند که در دو طرف زمین ایستاده اند. زمانی که داور توپ را به مرکز زمین پرتاب می کند، بازیکنان هر دو تیم با عجله وارد زمین می شوند تا آن را بگیرند و سعی کنند آن را به سبد حریف بیندازند. از آنجایی که سبد هلو دارای ته است، توپ پس از ضربه زدن در سبد باقی می ماند و افراد برای برداشتن توپ باید از نردبان مخصوصی بالا بروند.

در ابتدا، بازی بسکتبال نسبتا ساده بود، بدون محدودیت در اندازه زمین و تعداد افراد شرکت کننده. بازیکنان به دو تیم هم اندازه تقسیم می شوند که در دو طرف زمین ایستاده اند. زمانی که داور توپ را به مرکز زمین پرتاب می کند، بازیکنان هر دو تیم با عجله وارد زمین می شوند تا آن را بگیرند و سعی کنند آن را به سبد حریف بیندازند. از آنجایی که سبد هلو ته دارد، توپ پس از ضربه زدن در سبد باقی می‌ماند و افراد باید از نردبان مخصوصی برای برداشتن توپ بالا بروند. علاوه بر این، نیسمیت یک قانون رقابت ناقص با مجموع 13 بند ابداع کرد که دویدن با توپ را ممنوع می‌کرد. ، نگه داشتن مردم، هل دادن افراد، زمین خوردن افراد، ضربه زدن به مردم و غیره. این امر لذت بازی بسکتبال را بسیار افزایش داد و افراد بیشتری را برای شرکت در این بازی جذب کرد و در نتیجه بسکتبال به سرعت در سراسر ایالات متحده گسترش یافت.