กระดานโต้คลื่นเป็นอุปกรณ์กีฬาที่ใช้สำหรับการโต้คลื่น กระดานโต้คลื่นรุ่นแรกๆ มีความยาวประมาณ 5 เมตร และหนัก 50 ถึง 60 กิโลกรัม หลังสงครามโลกครั้งที่สอง แผ่นพลาสติกโฟมปรากฏขึ้น และรูปทรงของกระดานก็ได้รับการปรับปรุง กระดานโต้คลื่นในปัจจุบันมีความยาว 1.5-2.7 เมตร กว้าง 60 เซนติเมตร และหนา 7-10 เซนติเมตร กระดานมีน้ำหนักเบาและแบนราบ โดยมีส่วนหน้าและส่วนท้ายที่แคบกว่าเล็กน้อย และมีครีบหางเพื่อช่วยในการทรงตัวที่ด้านหลังและด้านล่าง นอกจากนี้ยังมีการเคลือบฟิล์มแว็กซ์ด้านนอกของกระดานเพื่อเพิ่มแรงเสียดทาน กระดานโต้คลื่นมีน้ำหนักตั้งแต่ 11 ถึง 26 กิโลกรัม

การเล่นเซิร์ฟเป็นกีฬาทางน้ำที่นักกีฬาควบคุมคลื่นโดยการยืนบนกระดานโต้คลื่น หรือใช้กระดานสำหรับนอนคว่ำ กระดานสำหรับคุกเข่า แผ่นยางเป่าลม เรือพาย เรือคายัค และอุปกรณ์อื่นๆ ที่คล้ายกัน นักกีฬาต้องมีทักษะและความสมดุลสูง รวมถึงสามารถว่ายน้ำระยะไกลในสภาพลมและคลื่นได้ ไม่ว่าอุปกรณ์ที่ใช้จะเป็นแบบใดก็ตาม

การเล่นเซิร์ฟเป็นกีฬาที่นักกีฬาจะนอนคว่ำหรือคุกเข่าบนกระดานโต้คลื่น แล้วใช้มือพายไปยังจุดที่มีคลื่นเหมาะสม เมื่อคลื่นซัดกระดานให้เคลื่อนที่ นักกีฬาจะยืนขึ้นโดยกางขาออกตามธรรมชาติ (โดยปกติขาที่ใช้ทรงตัวจะอยู่ข้างหน้าและขาที่ใช้ควบคุมจะอยู่ข้างหลัง) เข่าจะงอเล็กน้อย และเคลื่อนที่ไปตามคลื่นอย่างรวดเร็ว

1. ลองบอร์ด - บอร์ดที่มีความยาวมากกว่า 9 ฟุต และเหมาะสำหรับผู้เริ่มต้น
ประการที่สอง กระดานโต้คลื่นขนาดสั้น ซึ่งมีความยาวน้อยกว่า 7 ฟุต จัดเป็นกระดานโต้คลื่นสำหรับเล่นคลื่นแบบเทคนิค
3. แผ่นเหล็กกันคลื่น - มีลักษณะแคบและยาว ออกแบบมาเพื่อทนทานต่อคลื่นลูกใหญ่ เช่น คลื่นในฮาวาย
ประการที่สี่ กระดานโต้คลื่นแบบนุ่มให้ความคล่องตัวที่ไม่จำกัดด้วยขนาดของคลื่น และเหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้เริ่มต้น
5. แพลอยน้ำ - กระดานกว้างและความเร็วเปลี่ยนแปลงช้า ทำให้เหมาะสำหรับการฝึกเล่นกระดานโต้คลื่นสำหรับผู้เริ่มต้น