Муқаддима ба ҳадаф
Мухлисон аксар вақт майдони дарвозаро иштибоҳан майдони хурди ҷарима меноманд (нофаҳмии мухлисон аз сабаби роҳнамоии нодурусти шарҳ, дар қоидаҳо чунин муқаррарот вуҷуд надорад. Дар асл, ин майдон ба манъ ҳеҷ иртиботе надорад, аммо он бо зарбаи дарвоза алоқаманд аст, аз ин рӯ, аз қоидаҳои байналмилалӣ то номи ноҳияи майдони дарвоза)
Амали ҳадаф
Дар ҳолати зарбаи дарвоза, дастаи ҳимоятгар тӯбро пас аз он ки он дар ягон нуқтаи майдони дарвоза қарор гирад, мезанад.
Агар довар тӯбро дар ҷое, ки тӯб ҳангоми қатъи бозӣ дар он буд, партояд ва агар он дар дохили майдони дарвоза овезон бошад, дар ин ҳолат тӯб бояд дар хатти майдони дарвоза, ки ба хатти дарвоза мувозӣ аст ва дар мавқеъе, ки ҳангоми қатъи бозӣ ба тӯб наздиктарин аст, партофта шавад.
Вақте ки зарбаи озоди ғайримустақим дар дохили майдони дарвоза анҷом дода мешавад, он бояд дар хати майдони дарвоза, ки ба хати дарвоза мувозӣ аст ва ба нуқтаи қоидавайронкунӣ наздиктарин аст, анҷом дода шавад.
Эзоҳ: Дарвозабонон дар дохили майдони дарвоза ҳуқуқҳои махсуси муҳофизатӣ надоранд. Дарвозабон танҳо як бозигари оддӣ аст, ки дар дохили майдони ҷаримавӣ дасти ламсшаванда дорад. Қоидаҳои вайронкунӣ мувофиқи шартҳои зикршуда татбиқ мешаванд, дигар ҳуқуқҳои махсус вуҷуд надоранд.