Tafeltennis (Engels: pingpong), in Taiwan ook wel bekend als biljart (oftewel "table tennis" (Engels: table tennis for short), in het Kantonees informeel pingpong wave genoemd), is een spel dat door twee of meer personen wordt gespeeld. In veel delen van de wereld slaan vier spelers een lichte bal heen en weer over een tafel met een klein racket (een pingpongbatje) of slaan ze een tafeltennisbal met een pingpongbatje. De tafels aan het net nemen het tegen elkaar op. Het kan in enkelspel of dubbelspel worden gespeeld, waarbij beide teams elkaar blijven raken totdat een van de teams de bal niet meer kan terugslaan en de ander gemakkelijk kan scoren. Racketsporten zijn onder andere tafeltennis, badminton en tennis.

De sport is ontstaan ​​in het Victoriaanse Engeland als een gezelschapsspel na het diner voor de hogere klasse[4][5]. Oorspronkelijk bekend als "tafeltennis", wordt het nu ook wel "indoortennis" genoemd. Tafeltennis bloeide in het begin van de twintigste eeuw op in Europa en Azië. Het International Table Tennis Invitational Tournament vond plaats in Berlijn, Duitsland, in 1926, en tegelijkertijd werd de International Table Tennis Federation (ITTF) opgericht. De eerste wereldkampioenschappen tafeltennis openden een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van tafeltennis en legden de basis voor toekomstige wereldkampioenschappen. De wereldkampioenschappen tafeltennis werden van 1926 tot 1939 jaarlijks gehouden. De ITTF besloot om de individuele en teamcompetities te scheiden vanaf de 47e wereldkampioenschappen tafeltennis in 2003. Tafeltennisrackets, speelballen en regels zijn in de loop der jaren drastisch veranderd. Het oorspronkelijke racket was een licht bewerkte houten plank, die later met schapenvacht werd bekleed. Later bedekten de Europeanen het racket met rubberdeeltjes. Het racket met dikke spons werd begin jaren vijftig door Japanners uitgevonden.

In de zomer van 1988 werd tafeltennis voor het eerst officieel erkend als Olympische sport.