اسکی در کشورهای اسکاندیناوی سرچشمه گرفته و توسعه یافته است. اسلالوم (SLALOM) نیز یک کلمه نروژی به معنای سر خوردن در جاده شیب دار است. فدراسیون بین المللی اسکی در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد. اسکی نوردیک در اولین المپیک زمستانی که در سال ۱۹۲۴ در شامونی فرانسه برگزار شد، گنجانده شد. کشورهای پیشرو در اسکی جهان، کشورهای اسکاندیناوی مانند نروژ، سوئد، فنلاند و کشورهای اطراف آلپ در اروپای غربی هستند: فرانسه، ایتالیا، اتریش، آلمان و سوئد، و همچنین ایالات متحده، روسیه و غیره. به طور کلی، کشورهای اسکاندیناوی در اسکی نوردیک و کشورهای آلپ در اسکی آلپاین برتری دارند.

با توسعه اسکی (به ویژه اسکی رقابتی مدرن)، تعداد اقلام در حال افزایش است و این رشته در حال گسترش است. رویدادهای بزرگ منظم مسابقات جهانی به موارد زیر تقسیم می‌شوند: اسکی آلپاین، اسکی نوردیک (اسکی نوردیک، اسکی صحرایی، پرش با اسکی)، اسکی آزاد، اسکی بیاتلون، اسنوبرد و غیره. هر رویداد بزرگ به زیر رویدادهای زیادی تقسیم می‌شود. ده‌ها مدال طلای خیره‌کننده در مسابقات ملی و المپیک زمستانی، مردم را به سخت‌کوشی و مشارکت ترغیب می‌کند. اسکی رقابتی خالص، کاملاً رقابتی و تخصصی است و شرایط مربوطه سختگیرانه است، که فراتر از آن چیزی است که افراد عادی می‌توانند داشته باشند و با آن سازگار شوند. اسکی مسافرتی به منظور سرگرمی و تناسب اندام است و عوامل انسانی آن را بسیار محدود می‌کنند. مردان، زنان و کودکان می‌توانند به راحتی و با خوشحالی در زمین برفی سر بخورند و از لذت بی‌پایان اسکی لذت ببرند. از آنجا که اسکی آلپاین ویژگی‌های هیجان‌انگیز، زیبا، آزاد، پویا، جذاب و مشارکت گسترده را دارد، اسکی آلپاین به عنوان جوهره و نماد اسکی در نظر گرفته می‌شود و همچنین اولین انتخاب و رویداد اصلی برای اسکی توریستی است. معمولاً از اسکی آلپاین برای ارزیابی مهارت‌های اسکی افراد استفاده می‌شود.