تخته‌های موج‌سواری قطعاتی از تجهیزات ورزشی هستند که برای موج‌سواری استفاده می‌شوند. تخته‌های موج‌سواری اولیه حدود ۵ متر طول و ۵۰ تا ۶۰ کیلوگرم وزن داشتند. پس از جنگ جهانی دوم، پنل‌های پلاستیکی فومی ظاهر شدند و شکل آنها بهبود یافت. تخته‌های موج‌سواری فعلی ۱.۵ تا ۲.۷ متر طول، ۶۰ سانتی‌متر عرض و ۷ تا ۱۰ سانتی‌متر ضخامت دارند. این تخته‌ها سبک و صاف هستند، با انتهای جلویی و پشتی کمی باریک‌تر و یک باله دمی تثبیت‌کننده در پشت و پایین. یک لایه بیرونی مومی نیز برای افزایش اصطکاک روی تخته اعمال می‌شود. وزن تخته‌های موج‌سواری از ۱۱ تا ۲۶ کیلوگرم متغیر است.

موج‌سواری ورزشی آبی است که در آن ورزشکاران با ایستادن روی تخته‌های موج‌سواری یا با استفاده از تخته‌های مخصوص شکم، تخته‌های زانو زدن، پدهای لاستیکی بادی، قایق‌های پارویی، کایاک و سایر وسایل مشابه، امواج را کنترل می‌کنند. ورزشکاران باید مهارت و تعادل بالایی داشته باشند و همچنین بتوانند صرف نظر از تجهیزات مورد استفاده، مسافت‌های طولانی را در باد و امواج شنا کنند.

موج‌سواری ورزشی است که در آن ورزشکاران به صورت دمر یا زانو زده روی تخته موج‌سواری دراز می‌کشند و با دستان خود به سمت مکانی با امواج مناسب پارو می‌زنند. هنگامی که موج، تخته موج‌سواری را به سمت سر خوردن هل می‌دهد، ورزشکار با پاهایی که به طور طبیعی به جلو و عقب باز هستند (معمولاً پای تعادل در جلو و پای کنترل در عقب است)، زانوها کمی خم شده و در امتداد امواج موج حرکت می‌کند و به سرعت سر می‌خورد.

۱. تخته بلند - تخته‌ای که طول آن بیش از ۹ فوت است و برای مبتدیان مناسب است.
دوم، تخته موج کوتاه - با طول کمتر از 7 فوت، به عنوان تخته موج فنی طبقه‌بندی می‌شود.
۳. صفحه تفنگ - باریک و بلند، برای مقاومت در برابر امواج بزرگ مانند امواج هاوایی طراحی شده است.
چهارم، تخته نرم، تحرک پویایی را فراهم می‌کند که محدود به اندازه موج نیست و برای مبتدیان ایده‌آل است.
۵. قایق شناور - تخته پهن است و سرعت به آرامی تغییر می‌کند، که آن را برای تمرین تخته موج‌سواری مبتدی ایده‌آل می‌کند.