لباس مرطوب
هنگام پوشیدن لباس غواصی خشک، بدن کاملاً از آب جدا می‌شود. بسته به دمای آب، می‌توانید برای کمک به عایق‌بندی، یک ژاکت داخل آن بپوشید. این لباس فقط پس از تمرین و برای غواصی در آب و هوای سرد استفاده می‌شود.

لباس‌های غواصی خشک (Dry Suet) در آب‌های سرد رایج‌تر هستند، اما گران‌تر از لباس‌های غواصی خشک هستند و عمدتاً یک تکه می‌باشند. لباس‌های غواصی خشک حداقل از سه ماده ساخته شده‌اند: فوم، لاستیک مصنوعی و نایلون. به دلیل زیپ‌های ضد آب مخصوص و سایر لوازم جانبی مانند دریچه باد کردن لباس غواصی خشک، لباس‌های غواصی خشک بسیار گران‌تر از لباس‌های غواصی خشک هستند (از آنجا که برای حفظ تعادل خنثی باید هوا به داخل و خارج لباس غواصی تزریق شود، بنابراین لباس غواصی خشک دارای خطی از دریچه فشار متوسط ​​در مرحله اول تنظیم کننده تا محل باد کردن لباس غواصی خشک است). برای کنترل و استفاده از باد کردن در لباس غواصی خشک، آموزش ویژه‌ای لازم است. برای نگهداری و مراقبت از لباس غواصی خشک، آن را پس از غواصی در آب تمیز خیس کنید، از قرار گرفتن در معرض نور خورشید خودداری کنید و تا حد امکان در مکانی با تهویه مناسب و خنک نگهداری کنید. برای جلوگیری از چین و چروک‌های برگشت‌ناپذیر ناشی از لاستیک مصنوعی فوم‌دار، زیپ باید مرتباً روغن‌کاری شود و برای مدت طولانی تا نشود.

لباس غواصی
لباس‌های غواصی مرطوب رایج‌ترین لباس‌های غواصی مورد استفاده هستند. آن‌ها از لاستیک فومی ساخته شده‌اند و عموماً ضخامتی بین ۱.۵ میلی‌متر تا بیش از ۱۰ میلی‌متر دارند. آب سرد نفوذ کرده توسط لباس‌ها ایزوله شده و دوباره به بیرون نفوذ نمی‌کند و به سرعت توسط هدایت حرارتی بدن گرم می‌شود. ایزوله کردن حباب‌های هوای غیرفعال می‌تواند از هدر رفتن گرمای بدن جلوگیری کند و یک لباس غواصی مناسب می‌تواند جریان و تبادل آب داخلی و خارجی را تا حد امکان کاهش دهد و اثر ایزولاسیون بهتری داشته باشد. دوم، لباس غواصی باید به درستی اندازه باشد. هرچه تبادل آب دریا و دنیای بیرون بین لباس غواصی و بدن کمتر باشد، اثر عایق حرارتی لباس غواصی بهتر است. نایلون و لیکرا رایج‌ترین پارچه‌های لباس غواصی هستند. از آنجا که آستر مرکزی این دو پارچه از لاستیک فومی است، لباس‌های غواصی ساخته شده از این دو پارچه تا زمانی که ضخامت یکسان باشد، اثر حرارتی یکسانی دارند.